Patron przedszkola

EWA SZELBURG – ZAREMBINA (żyła w latach 1899-1986)

- powieściopisarka, poetka, dramaturg, eseistka. Studiowała filologię polską i pedagogikę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W latach 1921-28 pracowała jako nauczycielka w seminariach pedagogicznych. Opracowywała programy i podręczniki szkolne, współredagowała czasopisma dla dzieci.
W okresie okupacji była działaczką podziemia oświatowego, redaktorką konspiracyjnego miesięcznika „W świetle dnia.” Debiutowała w 1922 r.
na łamach tygodnika „Moje pisemko”, jako autorka utworów dla dzieci.
Na uwagę zasługuje fakt, iż była Pierwszym Kanclerzem Kapituły Orderu Uśmiechu, gdzie swoją funkcje pełniła w latach 1968-1976. Za swoje wybitne zasługi została Kawalerem Orderem Uśmiechu.
Decydując się, aby naszemu przedszkolu nadać imię Ewy Szelburg- Zarembiny, kierowaliśmy się tym ,iż przez swoją twórczość była, jest i będzie bardzo bliska dzieciom. Pragnęła ona by widziały świat „przez różową szybkę”. Nie zawsze było to możliwe. Pisarka bezradnie patrzyła na dzieci, które umierały podczas II wojny światowej. Ta niezwykła osoba zapragnęła upamiętnić męczeńską śmierć dwóch milionów dzieci. Uznała, że trzeba za wszelką cenę ratować zagrożone życie i zdrowie dzieci, które umierają w czasie pokoju. 20 kwietnia 1965r. zwróciła się do społeczeństwa z apelem uczczenia pamięci bohaterstwa i męczeństwa młodzieży i dzieci na przestrzeni dziejów Polski. Apel zyskał szeroki odzew i ze składek społecznych powstał w warszawie Pomnik- Szpital Centrum Zdrowia Dziecka. Mało kto pamięta, że kamieniem węgielnym pod budowę szpitala jest pamięć bezimiennej córeczki Ewy Szelburg- Zarembiny.
Bardzo ważnym argumentem decydującym o naszym wyborze jest to , iż Ewa Szelburg- Zarembina mieszkała w Wymyślinie, czyli dzisiejszym Skępem w latach 1926-1927. Zamieszkiwała skrzydło poklasztornego (dziś znów klasztornego) gmachu Ojców Bernardynów. To na drewnianej werandzie (zachowanej do dziś)powstał zbiór opowiadań „Najmilsi” Pisarka podarowała jeden z egzemplarzy bibliotece szkolnej Liceum Pedagogicznego w Wymyślinie. Stosowna dedykacja brzmi „Do Biblioteki Liceum Pedagogicznego niech wrócą te opowieści o dzieciach i zwierzętach ponieważ właśnie w Wymyślinie na starej werandzie zostały przeze mnie napisane dla wszystkich w Polsce dzieci”
Jej słynne utwory: „Idzie niebo ciemną nocą”, „A-a-a, kotki dwa”, „Na listeczku kalinowym”, „Wesołe historie”, „Przez różową szybkę”, „Kije samobije i inne baśnie” oraz wiele innych doskonale znają nasze dzieci. Potrafią się nimi bawić, zachwycać i wzruszać. Z wielkim zainteresowaniem zawsze słuchają przygód małej Reni i jej przyjaciół zwierzątek, a „Królestwo bajek” pobudza ich wyobraźnię.
Motywy zawarte w jej utworach są zgodne z założeniami pracy wychowawczo- dydaktycznej przedszkola. To tradycja, przyroda, ekologia, sztuka, rodzina. Wszystkie te zagadnienia łączy ogromna miłość do tego co Polskie, a przez to, że mieszkała i tworzyła w naszym Skępem, to przywiązanie do tego co nasze, do naszej małej Ojczyzny.
Przedszkolowo.pl logo